Aaaahh şu bayramlar.. İsmi ne kadar da sempatik. Benim için daha çok tatili ifade etseler de dünya meşgalesi ile görüşemediğimiz üç-beş arkadaşla bir araya gelebilmenin adı. Genelde küçük ve maddi seviyesi düşük bir çevrede doğup büyümek insanı çekimser-içe kapanık- utangaç- asosyal yapıyor olsa gerek ki bayramlar ben de az stres ve baş ağrısı yapar.
Neyse uzatmanın anlamı yok.. Şu yalan dünyada yapıp edip sebebini ve manasını sorgulamadığımız o kadar şey var ki... benim de şu sıralar aklımı bayram kutlamaları meşgul ediyor. Bu yazılarımın amacı, eleştiriyi ve farklı görüşleri hazmedemeyen insaların kulaklarının tıkalı olmasından dolayı burada içimi dökmek..
Bir müslüman olarak bayramı irdeleeyelim...
Yıl 2015.. Kurban Bayramı yaklaşıyor.. Bayram tatiline -tatil dediğim baba ocağı olan köye- çıkmak ve az kafa dağıtma hayalleri kuruyorum. Akşam haberlerini izliyoruz ailecek... 107 hacı kabeyi büyütmek için çalışan vincin devrilmesi sonucu öldü... tüh diyoruz çayımızı yudumlamaya devam ediyoruz evde.. Çok geçmiyor Hacda şeytan taşlama İzdihamı.. 753 hacı hayatını kaybetti diyor tv. Allah bize de oralarda ölmeyi nasip etsin naraları atıyor evin bilhassa yaşlı fertleri... Vay anasını diyoruz. Nihayet bayram.... Müslüman dünyasının şenliği başlıyor. kutluyoruz. Evet evet hatta siz de kutladınız demi.. Kurbanlar kesildi.. mangallar yapıldı.. dondurucular et kusacak neredeyse, kapağı açmaya korkuyoruz.. Hacda da hacılar kurbanlarını kesiyor.. O kadar çok kesiyorlar ki bu hayvanları Suudiler gömmek zorunda kalıyor, kokacak diye.... Allah kabul etsin deyu mırıldanıyoruz...
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramına az kaldı.
Yıl 2016.. Bi gece gözümüzü açtık ki ülkemizde top tüfek sesleri duyulmaya başlandı.. Şehit haberleri de... Neden yine savaş başladı diye sormadık.. Çünkü biliyorduk büyüklerimizden bunlar hep dış güçlerin oyunuydu. Ne zaman ki Türkiye biraz güçlensindi hemen kuyumuzu kazmaya başlalardı bu dış mihraklar, meridyenler, çaputçular vd. Alıştık... her gün 5-10 ocağa evlat acısı düşülmesine. bu gün kaç şehit var diye boynumuz bükük izledik haberleri.. Nihayet ulusal bayramımız da gelip çattı.. Okullarımızda hummalı bir çalışma.. yarışmalar.. çiftetelliler.. standaplar.. gelecek misafirleri aman ha memnun etmeliyiz telaşı.. Çocuklar masum.. heyecanlı.. bilmiyorlar ki savaşın beyin çatlatan hengamını.. Büyükler bayram için yerini almaya hazır.. yerlerine yerleşiyorlar.. izledikçe birbirine tutunarak gülüyor, eğleniyorlar.. Hain bombalar patlıyor çok da uzak olmayan yerlerde.. bir baba evlatsız, bir evlat daha babasız kalıyor. bir daha bu evde bayram da kutlanmayacak.. Ama nedense bayram yerindekilere bomba sesleri ulaşmıyor. onlar eğleniyorlar..
Velhasıl kelam...
Yüreğim isyan da gardaşlarım. biz nasıl müslümanız bu kadar hacı islamın merkezinde saçma sapan sebeplerle ölüyor gıkımız çıkmıyor bir de bayram kutluyoruz üstüne.. milyonlarlarca hayvanı 3 gün içinde kesip hem sağlığını tehdit ediyor hem de israf- ki net haramdır- ediyorsun. Allah bunu senden kitabın neresinde istiyor...
Biz nasıl milletiz ki.. Gencecik evlatlarımız bizim için vatan için ölürken bayram kutluyoruz.. eğlenmeyi kendimizde hak görüyoruz. yürüyün gidin işinize.. sorgulayın. beynimizi kullanma vakti daha gelmedi mi..
